Kopzorgen.

Weet je waar ik nou echt een onbeschrijfelijke hekel aan heb? Aan mijn haar wassen. Het is nu al na twaalven en ik zit nog steeds in pyjama – niet deze, gelukkig, maar iets schattigs met polkadots zodat ik de postbode die mij net een verrassingspakket van Bulgari kwam bezorgen (macaroons! Ontbijt op bed!) niet opnieuw shockeerde. Maar ik zit dus nog steeds in bed te werken, niet vanwege mijn verschrikkelijke luiheid, maar omdat ik eigenlijk mijn haar moet wassen en dat zo lang mogelijk probeer uit te stellen.
Zo’n gedoe! Ik ben er een halve dag mee bezig.

Het wassen zelf is nog wel te doen, al verveel ik me te pletter die drie minuten dat mijn conditioner moet inwerken (ja, je kunt natuurlijk je benen in die tijd scheren, heel multitaskend ook, maar dat vind ik soms ook weer zoveel werk. Had ik al gezegd dat ik lui was?). Het gaat me meer om het drogen. Niet dat ik bossen haar heb, maar het duurt uren voor het echt droog is (volgens kapper T. omdat ik dikke wortels heb. Je hebt zelf dikke wortels!). En nu denkt iedereen dat ik heel makkelijk haar heb, want het krult en zo, maar dat opdrogen luistert dan juist heel nauw. Voor je het weet heb je een pluishoofd in de vorm van een champignon, en zo wil je niet over straat de komende drie dagen.
Nu heb ik, vrij slim vond ik zelf, mijn twenties bob eindelijk eens laten uitgroeien zodat er een staart in kan, waardoor je de wasbeurt met een beetje geluk nog een dag kan opschuiven. En droogshampoo is ook een geweldige uitvinding. Maar uiteindelijk moet het dan toch echt gebeuren. Vandaag dus.

Het scheelt wel als ik leuke shampoo en conditioner voor onder de douche heb. Dan heb je ook wat te ruiken en te lezen die lange minuten dat de boel moet inwerken. Ik heb pas een heel pakket gekregen van het Australische merk O&M, wat voor een groot deel organic is (het is te koop via Net-à-porter, maar binnenkort ook in Nederland, o.a. bij Skins).
Nu klonk het hele proces aanvankelijk heel ingewikkeld, omdat je niet met een maar met twéé shampoos je haar moet wassen. Eentje om de product buildup, zoals ze dat noemen, eruit te wassen, dus al die mousses en crèmes die ik erin smeer om de pluis tegen te gaan. En dan nog een shampoo die bij het soort haar dat je hebt past. Maar het blijkt dus heel leuk te zijn. De eerste shampoo heet Detox, daar moet ik steeds weer om lachen, en ruikt naar pepermunt, dus je bent meteen goed wakker. De tweede shampoo, Maintain The Mane (ook leuk) is denk ik echt de beste shampoo die ik ooit gebruikt heb, want mijn haar blijft zacht, zodat ik eigenlijk niet eens conditioner nodig heb. Drie minuten winst!
Blijf ik met het droogprobleem zitten. En voor je roept: föhn het dan beyotch – nee, dat vind ik natuurlijk ook niks. Want nog meer risico op pluis. En ik vind het echt ongelofelijk stom om tien minuten naar mezelf te kijken in de spiegel met mijn haar in een dot in een diffuser.

O&M

PS Het is tijd voor een kleine disclaimer. Ik heb zelf nogal een hekel aan mensen die alles kritiekloos aanprijzen wat hen gratis in de handen wordt geduwd. De spullen (kleding, cosmetica) waarover ik schrijf, heb ik in principe zelf gekocht. En als ik iets heb gekregen, zal ik het vermelden (wat ik hier ook heb gedaan). En dan schrijf ik er alleen over als ik het flink uitgeprobeerd heb en er echt enthousiast over ben. Dat u het weet.

Een gedachte over “Kopzorgen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *