Categorie archief: Beauty

Kopzorgen.

Weet je waar ik nou echt een onbeschrijfelijke hekel aan heb? Aan mijn haar wassen. Het is nu al na twaalven en ik zit nog steeds in pyjama – niet deze, gelukkig, maar iets schattigs met polkadots zodat ik de postbode die mij net een verrassingspakket van Bulgari kwam bezorgen (macaroons! Ontbijt op bed!) niet opnieuw shockeerde. Maar ik zit dus nog steeds in bed te werken, niet vanwege mijn verschrikkelijke luiheid, maar omdat ik eigenlijk mijn haar moet wassen en dat zo lang mogelijk probeer uit te stellen.
Zo’n gedoe! Ik ben er een halve dag mee bezig.

Het wassen zelf is nog wel te doen, al verveel ik me te pletter die drie minuten dat mijn conditioner moet inwerken (ja, je kunt natuurlijk je benen in die tijd scheren, heel multitaskend ook, maar dat vind ik soms ook weer zoveel werk. Had ik al gezegd dat ik lui was?). Het gaat me meer om het drogen. Niet dat ik bossen haar heb, maar het duurt uren voor het echt droog is (volgens kapper T. omdat ik dikke wortels heb. Je hebt zelf dikke wortels!). En nu denkt iedereen dat ik heel makkelijk haar heb, want het krult en zo, maar dat opdrogen luistert dan juist heel nauw. Voor je het weet heb je een pluishoofd in de vorm van een champignon, en zo wil je niet over straat de komende drie dagen.
Nu heb ik, vrij slim vond ik zelf, mijn twenties bob eindelijk eens laten uitgroeien zodat er een staart in kan, waardoor je de wasbeurt met een beetje geluk nog een dag kan opschuiven. En droogshampoo is ook een geweldige uitvinding. Maar uiteindelijk moet het dan toch echt gebeuren. Vandaag dus.

Het scheelt wel als ik leuke shampoo en conditioner voor onder de douche heb. Dan heb je ook wat te ruiken en te lezen die lange minuten dat de boel moet inwerken. Ik heb pas een heel pakket gekregen van het Australische merk O&M, wat voor een groot deel organic is (het is te koop via Net-à-porter, maar binnenkort ook in Nederland, o.a. bij Skins).
Nu klonk het hele proces aanvankelijk heel ingewikkeld, omdat je niet met een maar met twéé shampoos je haar moet wassen. Eentje om de product buildup, zoals ze dat noemen, eruit te wassen, dus al die mousses en crèmes die ik erin smeer om de pluis tegen te gaan. En dan nog een shampoo die bij het soort haar dat je hebt past. Maar het blijkt dus heel leuk te zijn. De eerste shampoo heet Detox, daar moet ik steeds weer om lachen, en ruikt naar pepermunt, dus je bent meteen goed wakker. De tweede shampoo, Maintain The Mane (ook leuk) is denk ik echt de beste shampoo die ik ooit gebruikt heb, want mijn haar blijft zacht, zodat ik eigenlijk niet eens conditioner nodig heb. Drie minuten winst!
Blijf ik met het droogprobleem zitten. En voor je roept: föhn het dan beyotch – nee, dat vind ik natuurlijk ook niks. Want nog meer risico op pluis. En ik vind het echt ongelofelijk stom om tien minuten naar mezelf te kijken in de spiegel met mijn haar in een dot in een diffuser.

O&M

PS Het is tijd voor een kleine disclaimer. Ik heb zelf nogal een hekel aan mensen die alles kritiekloos aanprijzen wat hen gratis in de handen wordt geduwd. De spullen (kleding, cosmetica) waarover ik schrijf, heb ik in principe zelf gekocht. En als ik iets heb gekregen, zal ik het vermelden (wat ik hier ook heb gedaan). En dan schrijf ik er alleen over als ik het flink uitgeprobeerd heb en er echt enthousiast over ben. Dat u het weet.

Missing in action: mascara.

Geen mascara, dat is mijn persoonlijke nachtmerrie. Ik bedoel, als ik Boris Becker-wimpers wil, dan doe ik wel, ehm, geen mascara op. Maar het is dé beautytrend op de catwalks in New York, Milaan, Londen en Parijs dit seizoen. Te doen in het echte leven? Kijk wat ik erover schreef op NOWFASHION.com.

What’s the story….

Ja, daar gaan we weer: de wekelijkse rundown van opvallende links.

*’You gave me a hug, and I got a boner‘: Drew Barrymore en Adam Sandler doen een liefdesduet bij Jimmy Fallon. Ze kunnen niet zingen, maar dan echt ook helemaal niet, maar lief is het wel.
*Het is bijna Oscar-time (zondag! zondag!), dus een goede gelegenheid om de 35 meest oranje mannen op de rode loper te laten zien. Autobronzant, het is een tricky ding.
*Nog meer Oscars: een leuke infographic van alle jurken die door Oscar-winnaressen zijn gedragen, vanaf 1929 tot de Dior waar Jennifer Lawrence vorig jaar over struikelde.
*Michelle Obama is de zoveelste vrouw die zich door Cara Delevingne laat inspireren: zie haar kersverse superbrows.
*Er is nog hoop: we kunnen model worden op onze oude dag! De 64-jarige Jessica Lange is het nieuwe gezicht van de beautylijn van Marc Jacobs (Marc is geobsedeerd door American Horror Storyzo vertelde hij me twee jaar geleden; Lange acteert hierin het behang van de muren – in a good way). En de 68-jarige Charlotte Rampling gaat make-upmerk NARS vertegenwoordigen.
*She’s baaaaaaaack! Olivia Pope in Scandal! Dat verzacht het afscheid van House of Cards enigszins.
*Nog 9 nachten slapen en dan zit ik op de eerste rij bij Rufus! Om dat te vieren, even een gouwe ouwe.

Margot T.

Het is nog even een maand geduld uitoefenen voor de nieuwste Wes Anderson, The Grand Budapest Hotel, in de bios komt, maar tot die tijd kunnen we ons vermaken met de trailer (iedereen zit in deze film, lijkt het wel, ie-de-reen. Iedereen die ik leuk vind, in elk geval). En met het onderstaande mooie filmpje, een compilatie van een van de signatures van Wes Anderson, zijn slow-motionshots – uiteraard inclusief Margot Tenenbaum in slo-mo.

Margot Tenenbaum.

Heb ik wel eens verteld over mijn Margot Tenenbaum-adoratie? Dat ik ooit mijn haar gestraight heb in een poging om meer op haar te lijken en bijna bezweek aan een overdosis zwarte kohl en Franny and Zooey? De voorliefde voor nepbontjassen en loafers had ik al van mezelf, en verder houdt elke vergelijking op (Lacoste-tennisjurkjes zul je me nooit zien dragen), maar geloof me, diep vanbinnen bén ik Margot T.
Vandaar ook de aanschaf van deze print van Stanley Chow bij de Spoke Art gallery in San Francisco (die goedkoop en snel de boel voor je naar Nederland verscheept), zodat ik nu elke dag naar Margot kan kijken (als ik tenminste de tijd kan vinden en de moeite neem om de print in te laten lijsten. Ahem).

Dan ga ik nu even de soundtrack van The Royal Tenenbaums opzoeken, want behalve fijne films maakt Wes ook altijd bijzonder lekkere soundtracks.

margottenebaum_spokeart

 

 

What’s the story…

…morning glory. Even wakker worden met wat leuke links.

*Street style bait! De 25 mode-items waarmee je volgens New York Magazine gegarandeerd opvalt (en gefotografeerd wordt) tijdens dit Fashion Week-seizoen. Ik ben dol op excuses om een aankoop te doen, maar van deze 25 word ik niet heel opgewonden. Al mag je me wel wakker maken voor nummers 10, 16 en 21 (de Dior-oorbellen, wie wil ze met me delen?)
*Een kijkje achter de schermen: acht auditietapes waarmee bekende acteurs hun rol in de wacht sleepten. Zie hoe Ed Westwick Chuck Bass probeert te doen in Gossip Girl, hoe Russell Brand erop los improviseert voor Forgetting Sarah Marshall en hoe Audrey Tatou met vlechtjes  Amélie wordt.
*Scarlett Johansson, Kate Winslet en Brad Pitt zonder make-up! Maar echt!
*De Oscars komen eraan (in de nacht van 2 maart), en de interviewserie ‘The Toughest Scene I Wrote’ op vulture.com is erg de moeite waard om te lezen. Wat vond Alfonso Cúaron het moeilijkst in Gravity, met welke scène in Her had Spike Jonze moeite, wat kostte Steve Coogan zweetdruppels tijdens het schrijven van Philomena?
*En dan moet ik toch weer even denken aan Philip Seymour Hoffman. Regisseur en schrijver Cameron Crowe schreef op zijn website een mooi in memoriam, over hoe PSH Lester Bangs werd in Almost Famous.
*Tja, ik kan er niet omheen, de Olympische Spelen beginnen vandaag. Wie ik niet kan en wil boycotten is Jason Brown, getalenteerd kunstschaatser van slechts 19 jaar (en de neef van een goede vriendin!). Kijk en geniet.

Ex-ELLE, nu rebelle.

De website. Goed, het is nog niet af, een werk in uitvoering (net als ikzelf), maar what the heck, we gaan gewoon live, zoals dat heet. Bovendien zegt Susan Miller, astrologer to the stars en dus ook to me (lach niet, lees je maandhoroscoop eerst maar eens voordat je me veroordeelt. Bovendien: ik geloof er ook niet echt in. Nou, misschien een beetje) dat vandaag een topdag is om je imagination te followen omdat Mercurius en Neptunus (en daar weet Matthew McConaughey weer alles van) samen in je creatieve zone staan, dus wie ben ik om daar tegenin te gaan. En Mercurius gaat woensdag weer eens in fucking retrograde en dan gaat altijd alles gegarandeerd mis, dus hop, laten we dat voor zijn. En nu we het toch over Mercury retrograde hebben, dit sweatshirt wil ik dus hebben, ook al draagt Nicky Hilton het, maar dit terzijde.

Back to me. Op deze website kun je zien wie ik ben, wat ik gedaan heb (dat hoofdstuk is dus nog niet helemaal compleet, want ik heb echt verschrikkelijk veel gedaan), en waar ik nu zo al mee bezig ben. En omdat ik voor Volkskrant Magazine over beauty ga schrijven, geef ik je ook dit nog even mee: deze post is geschreven met Relentlessly Red van MAC op de lippen, een van hun nieuwe retro matte kleuren, die volgens mij beter Relentlessly Fuchsia of Pink had kunnen heten, maar maakt niet uit, het is een prachtkleur die bijna altijd uitverkocht is, dus laat je op de wachtlijst zetten.